تو اتوبوس دیدمش،اهل درس وبچه مثبت به نظر میرسید، کم کم نزدیکش شدم وپیشش وایستادم سر بحث باز شد.از اینکه انگار اتوبوس از طرف دیگه ای داره میره.بعد بهش گفتم:دانشجویی، گفت:نه کارمندم شما چطور؟

دانشجویی گفتم یه جورایی کمی که صحبت گل انداخت بهش گفتم یه سوال دارم! گفت:بپرس بهش گفتم معنای زندگی چیه؟

انگار که سفری عمیق به اعماق وجودش کرد چشماش به نقطه ای خیره شد ونفسی کشید که خیلی معنا داشت.

جوابی نداد مثل اینکه نمی توانست جواب بده بعدِ چند ثانیه مثل اینکه جرقه ای تو ذهنش خورده باشه با حالت مهربانانه ای گفت:اصلا بذار ازخودم بگم دقیقا سال دوم دانشگاه بودم در بین هم کلاسی هایم عاشق دختربا نجابتی شدم که واقعا زیبا وازهر جهت کامل بود .

اما من سال دوم دانشگاه بودم وخدمت سربازی در پیشم بود وسنمم کم بود نمی تونستم باهاش ازدواج کنم خیلی ناراحت بودم هیچ کس نمی تونست کمکم کنه خیلی سر خورده شده بودم زندگی واقعا برام مثل جهنم شده بودو برام معنا نداشت یه روز داشتم از کوچه ی پشت مسجد رد می شدم ازمسجدحرفایی به گوشم رسید که انگار بهم جان می داد وبرایم تازگی داشت.

 انگار درد منو می گفت همونجا وایستادم وتا اخرشو خوب گوش دادم فردا شب رفتم تو خود مسجد نشستم تا اون موقع حتی نمازم نمی خوندم ولی از اون به بعد اهل نماز شدم زندگی درد اورم ، مثل عسل شیرین شد لحظه های ناب با خدا بودن را به دنیا نمی دادم روحیه ام عوض شده بود  اینقدر حال خوبی داشتم که مثل علامت مثبت(+) شده بودم تعریف از خود نباشه ولی حس می کردم مثل آینه صاف شده ام.

گاهی همکلاسی هم را دعا می کردم وازخدا براش آرزوی موفقیت می کردم .تو مدرسه بهش توجه نکردم تا کم کم از ذهنم پاک شد.با بچه های مسجد رفیق شدیم وگاهی قبل اذان میرفتم مسجد وگل مگفتیم و گل میشنیدیم .لذت شوخی های جالب و مذهبی اون موقع تا الانم یادمه .

وقتی تو راه بر م گشتم از خوشحالی انگار رو هوا راه می رفتم توراه وقتی به بچه های سر کوچه بر می خوردم می دیدم چقدر دارند اشتباه می کنن الکی ،شایدم زورکی صدای قهقه سر میدادند تا خلا لذت بردن از زندگی را پر کنن وفکر کنند که خوشبختند به خودم می بالیدم وخدا را شکر می کردم اخه منم یه روز مثل اونا بودم شایدم بدتر عشق تیپ  داشتم وعشق دوستی با جنس مخالف و از این حرفا.

پیمان پسر همسایمون بود بچه ی مذهبی و صا فی بود هم سن بودیم ولی اینقدر حرفای شیرینی می زد که تمام وجودم وفرا می گرفت خوب سرتو درد نیارم دانشگاه تموم شدو رفتم خدمت، خدمت سربازی هم تموم کردم وبر گشتم،بعد از سربازی خیلی زندگی ام سخت شد خودم کار گیرم نمیومد تازه پدرمم نیز بیکار شده بود یه روز پیمان گفت:خیلی انگار پکری چی شده؟ گفتم: هیچی کمی اصرار کرد بهش نگفتم یه دفعه همون تکه کلام معروفش رو دوباره تکرار کرد (خدا بنده ها شو دوست داره و تنها نمی گذاره این بنده ها هستند که خدا رو تنها میذارندو فراموش می کنند امیدت به خدا باشه همه چیزحل میشه)شب تو مسجد دلم شکست و گفتم :خدایا  تو خیلی مهربونی و منو دوست داری و تنهام نمی ذاری خدایا کمکم کن .

بعد مسجد پیمان رو شوخی بهم گفت: امروز خیلی وصل بودی بابا ما رو هم دعا می کردی!

سر شام مادرم گفت:بابات یه کار بهتر پیدا کرده از فردا هم می ره سر کار راستی از شرکتی هم که تو لیست انتظارش بودی تماس گرفتند که فردا بری برا مصاحبه گفتم: شوخی می کنی؟ گفت :شوخیم چیه !از خوشالی پر در آورده بودم رفتم تو اتاقم و خدارو شکر کردم !کارم درست شد و می رفتم سر کار دوسه هفته بعدش مادرم گفت: نمی خوای آستینی بالا بزنی . گفتم :نمی دونم مامان هر چی شما بگید.مادرم گفت:یه دختریه چند هفته ای هست اومدند محله ی ما چند تا خونه بالا تر،دختره با نجیبیه و خونوادشم خیلی خوبند امشب زنگ می زنم تا برا فردا بریم خواستگاری گفتم مامان پس کمی صبر کن تا من آمادگی پیدا کنم.گفت: تواون هفته خوبه گفتم باشه.

شب گفتم :خدایا من اون دختر همکلاسیم رو میخواستم الان نمی دونم ازدواج کرده یا نه. خدایا خودت درستش کن.

فردا به مادرم گفتم که تو دانشگاه چی شده بود .مادرم گفت :دختر خوب مامان زیاده ،حالا تواز کجا می خوای پیداش کنی این دختره که می گم خیلی خوبه .حالا بیا ببین اگه نپسندیدی اون وقت یه فکر دیگه می کنیم.

مادرم وقت خواستگاری را مشخص کرد ورفتیم خواستگاری(اینجا که رسید با چنان هیجانی صحبت می کرد که چشمانش از عشق به خدا برق میزد ادامه داد ) باورت نمی شه همون دختر همکلاسیم بود از خوشحالی داشتم پر در می آوردم اونجا به خودم گفتم که خدا واقعا رفیق بامحبتیه که وقتی بخواد رفاقتشو ثابت کنه از هیچ چیز کم نمی ذاره.

خلاصه بعدش ازدواج کردیم وزندگی خوب وخوشی داریم واقعا دختر کامل وفهمیده ای است.

آره اینجوری یه نوجوونی که داشت از اول نوجونیسش اشتباه میرفت اومد توراه .حالا که فکرمی کنم می بینم اگه اون روزایی که با بچه ها سر کوچه حرفای صد من یه غاز می زدیم  وچشم چرونی می کردیم ادامه داشت معلوم نبود که حالا تو کدوم خرابه ای یه سرنگ تو دستم بودو مثل یه انگل مرده بودم.

اینو بدون که زندگی سختی داره اما زندگی با سختیهاش شیرینه زندگی بدون سختی معنای زندگی نداره امید وارم جواب سوالت و گرفته باشی!

گفتم خیلی جالب بود می تونم زندگیت رو که چگونه متحول شد را تو وبلاگم بذارم  با خنده گفت:فکر نمی کردم یه روزی زندگیم معروف بشه ولی باشه مشکلی نداره فقط یادت باشه  که همیشه از خدا کمک بخوای

 گفتم :حتما خیلی خوشحال شدم  تقریبا رسیده بودیم  .خدا حافظی کردم  خواستم پیاده بشم راننده گفت: چند نفر گفتم دو نفر

دوتا دوست